• Wpisów: 15
  • Średnio co: 94 dni
  • Ostatni wpis: 3 lata temu, 21:38
  • Licznik odwiedzin: 1 071 / 1510 dni
 
aph.niip
 
           Wszyscy uważają mnie za idiotkę. Myślą ,że moje życie jest usłane różami.Nie ważne co, wszystko mi się tak po prostu udaję. Każdy bez problemu mógłby mnie zwieść i wykorzystać.
Mój uśmiech symbolizuje szczęście,...... ale to nie prawda. W rzeczywistości on jest tylko na pokaz.
         
           


           Nie raz w nocy budzą mnie koszmary- przeszłość. To co było i czego nie mogę zapomnieć.
Upokorzenie ,którego doznałam. Kiedy straciłam swoją potęgę i spadłam na sam dół. Ból ,który czułam patrząc na cierpienie ludzi..., nie potrafiąc im pomóc. Prze ze mnie ,albo dla mnie, ginęło sporo ludzi. Rodziny traciły ojców, synów ,matki .....

--------------------------------------------------
Kiedy ludzie którzy mieli mi pomóc, rozpętali wojnę, mogłam tylko patrzeć. Mówili, że kochają Boga , ale bez skrupułów zabijali niewinnych. Chcieli tylko osiągnąć swój cel , nie ważne jak. W tedy pomógł mi mój daleki sąsiad.Potem sprawy pomiędzy nami się skomplikowały. Niezbyt mogliśmy się dogadać. Z czasem nasze relacje osłabły, ale nigdy nie zniknęły.    

--------------------------------------------------
Była potęgą. Dużo ode mnie zależało. Nie musiałam się bać. Mogłam zapewnić ludziom prawie wszystko co chcieli. Szczęście jednak nie trwa długo. Z północy nadciągało niebezpieczeństwo. Pojawili się oni jak fala, i zatopili moje państwo.

--------------------------------------------------
Niedługo potem , rozpoczęła się wojna z na prawdę potężnymi państwami.Ciągnęło się to długo.Raz zwyciężaliśmy, a raz przegrywaliśmy. Ostatecznie wszystko zakończyło się podpisaniem pokoju.

--------------------------------------------------Następnie zastałam zaatakowana z trzech stron. Nie miałam szans. Na dodatek nikt nie chciał się mieszać , w tak beznadziejną sprawę. Zresztą nie dziwie się. Zniknęłam z map na długo, ale pozostawałam w sercach moich obywateli. Dzięki czemu chciałam walczyć. Podejmowałam próby, lecz zawsze kończyły się nie powodzeniem. W tedy pojawił się On. Człowiek ,który zawojował Europą. Nie zastanawiając się długo stanęłam po jego stronie. I odzyskałam wolność. Trwała krótko , ale było wspaniale. Niestety 'Rewolucjonista' przegrał. Znów zostałam zniewolona, zresztą jak wiele innych ówczesnych państw.

--------------------------------------------------
Polacy zastali podzieleni , i zmuszeni do walki w zaborczych wojskach.Moje serce prawię pękło, kiedy brat musiał walczyć z bratem. W końcu i to okropieństwo się skończyło. Chciałabym powiedzieć, że wreszcie odzyskałam niepodległość, ale nie do końca tak było. W rzeczywistości musiałam jeszcze walczyć o swoje.

-------------------------------------------------
Zła nie było końca. Kiedy mój 'przyjaciel' mnie zdradził. Bez zawahania wbił mi nóż w plecy. Stanął po stornie wroga,a nie mojej. Byłam przerażona. Dopiero co skończyło się jedno piekło , a już zaczyna się drugie. Europa wygląda jak niekończący się dramat. Wszędzie krew i śmierć. Niesprawiedliwi , rasistowscy ludzie stali u szczytu państw. Ale nikt się temu nie grzecznie nie przyglądał z boku. Po raz pierwszy zrobiłam coś, co powinnam zrobić od dawna- stanęłam pomiędzy żołnierzami i zaczęłam walczyć. Dotychczas zawsze byłam sanitariuszką, albo 'listonoszem'. Nigdy nie trzymałam broni.

--------------------------------------------------
Wojna zakończona, ale to jeszcze nie koniec. W moim kraju jeszcze nie można się jeszcze odpocząć. Ale już nie długo...  




           Nie mogę przecież żyć przeszłością! Teraz jest teraz. Muszę skupić się na
przyszłości .Choć aktualnie kraj jest wolny , to dużo mu jeszcze brakuje. Musimy stać się potęgą , aby zrekompensować ból zadany naszym towarzyszą.
Więc śmiało mogą mnie uważać za idiotkę , która się cieszysz z byle czego. Ale teraz , jak i w przeszłości , pomimo wszelki trudom , zawsze będę trzymać głowę skierowaną w górę. ^^



WP_001014.jpg

Nie możesz dodać komentarza.

  Wyświetlanie: od najstarszego | od najnowszego